Tym razem wideo zostało przygotowane w Bułgarii w lipcu 2008. Film nakręcony przy bardzo niskich kosztach. Piosenkę do filmu udostępniła za darmo bułgarska piosenkarka Vania Kostova. Matki z dziećmi występujące w klipie zgłosiły się na ochotnika i za darmo.

Film promujący karmienie w Bułgarii

Wczoraj byłam razem z mężem na kolejnym usg.

Lekarz spytał się „czy podpatrujemy kto tam jest”. Wyprzedził moją prośbę, bo moja natura niecierpliwca i ogromna ciekawość nie pozwoliłaby na brak odpowiedzi na to pytanie. Tak więc lekarz przyłożył pelotę aparatu usg i w ułamku sekundy rozwiał moją niepewność. Okazało się że Ktosik ( jak mówiłam wcześniej o moim dziecku) to SYNUŚ. Ogarnęła mnie oczywiście ogromna radość której nie potrafię opisać słowami.

Od początku ciąży miałam przeczucie że to chłopiec i nawet mnie odrzucało od różowego koloru, ale starałam się podchodzić do tego z rozsądkiem, bo najważniejsze żeby dzidziuś był zdrowy, a nie jego płeć.

Tak więc matczyna intuicja mnie nie zawiodła.

Pokarm kobiecy jest dla dziecka najlepszy na każdym etapie. Podlega on ciągłym zmianom dostosowując się wraz z wiekiem dziecka do jego potrzeb i etapu rozwoju.

Powszechnie panuje zabobon, że „ mleko mamy rocznego dziecka nie jest już wartościowe”. Nic bardziej mylnego. Oczywiście roczne dziecko powinno jeść też „dorosłe” posiłki oprócz mleka mamy, ale mleko nadal posiada wiele cennych składników dla maluszka.

Światowa Organizacja Zdrowia ( WHO) zaleca aby dzieci były karmione wyłącznie mlekiem matki przez pierwsze 6 miesięcy, bez dokarmiania i dopajania z wyjątkiem podawania leków i preparatów witaminowych ( jeśli istnieje taka potrzeba). Według zaleceń WHO kontynuowanie karmienia piersią „ na żądanie” powinno trwać 2 lata lub dłużej. Oczywiście zgodnie z życzeniem matki i dziecka. Nie istnieje górna granica długości karmienia piersią, ani dowody na szkodliwość, w sferze psychiki czy rozwoju karmienia piersią do 3 roku życia lub dłużej.

Kolejny raz jestem w ciąży. Kolejny mój maluszek przyjdzie na świat w okolicy 14 lipca – taki mam termin. Teraz jestem w 20 tygodniu i coraz częściej czuję mojego maluszka. Jeszcze niewiem czy to chłopiec, czy dziewczynka, ale jestem pełna szczęścia że moja gromadka się powiększy.

A tak wyglądam teraz.

Internet to genialna rzecz. Coraz bardziej się do niego przekonuję, pomimo że nigdy nie byłam jakąś fanką nowych technologii.

Wiele już przeczytałam na temat ciąży, małych dzieci i różnych z tym związanych spraw. Wiele nauk wyniosłam ze szkoły dla położnych, z kursu laktacyjnego, od bardziej doświadczonych i uczonych koleżanek i kolegów z Instytutu Matki i Dziecka w którym pracuję. Nie mogę jednak zatrzymać się w poszerzaniu mojej wiedzy. Ciągle staram się dowiadywać nowych rzeczy i poznawać różne poglądy na te sprawy. Właśnie dzięki internetowi jest to łatwiejsze dla mnie.

Jako przyszła mama zaczęłam poszukiwać informacji dotyczących ciąży, trafiłam na bardzo ciekawą stronę mamazone.pl. Znajduje się na niej kalendarz ciąży. Bardzo ciekawie opisują tam ciążę tydzień po tygodniu. Zamieszczają dobrej jakości animację z profesjonalną lektorką. Z wpisu o 20 tygodniu ciąży dowiedziałam się, że mój maluszek jest teraz jak duża gruszka:)

Karolina Saturska, czyli ja :)

Fundamentem zdrowia dziecka jest karmienie piersią. „Matka natura” krowie mleko stworzyła dla cieląt, dlatego trzeba je modyfikować aby nadawało się do spożywania przez ludzkiego noworodka.

Najlepsza mieszanka, najznamienitszej firmy nie zastąpi mleka kobiecego. A jego fenomenu nie podrobi żadne laboratorium.

Poza niezmiernie ważnymi walorami odżywczymi, pokarm kobiecy posiada czynniki odpornościowe i szczepy „ dobrych bakterii”, które pozytywnie wpływają na pracę przewodu pokarmowego dziecka.

Mleko ludzkie to żywa tkanka, ponieważ zawiera tzw. czynniki bioaktywne wpływające na wzrastanie i dojrzewanie wielu narządów i układów niemowlęcia.

Pokarm kobiecy jest w pełni dopasowany do karmienia dziecka i zmienia się dopasowując do jego potrzeb i danego etapu rozwoju.

Wśród dzieci karmionych piersią obserwuje się lepszy rozwój funkcji poznawczych, lepszy rozwój psychoruchowy oraz intelektualny niż dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym.

Karmienie piersią stwarza niezastąpioną więź między mamą a dzieckiem.

Posiada również pozytywne, odległe skutki. A mianowicie obniża u dzieci w ciągu dalszych lat życia ryzyko wystąpienia wielu chorób np. cukrzycy. Również dla zdrowia mamy karmienie piersią wpływa pozytywnie. Lepiej przebiega u niej połóg, szybciej powraca do figury z przed ciąży. Mniejsze jest u niej ryzyko wystąpienia raka piersi, jajnika oraz rzadziej występuje złamanie kości biodrowej i osteoporozy w wieku starszym.

Karmienie piersią ma działanie przeciwbólowe dla dziecka np. podczas szczepienia.

Mleko mamy jest zawsze świeże, ciepłe i gotowe do podania w każdej sytuacji. A karmienie piersią tanie i wygodne, oraz co dla wielu istotne- ekologiczne.

To tak w skrócie, bo mogłabym jeszcze długo pisać na ten temat :) i na pewno napiszę

… czyli jak to było u mnie.

Kiedy przygotowywałam się do narodzin mojej starszej córci Julci (dziś wesoła drugoklasistka), nie wyobrażałam sobie innego karmienia jej niż piersią.

Po porodzie pamiętałam że ważne jest jak najwcześniejsze przystawienie dziecka do piersi. Niestety miałam nieplanowane cięcie cesarskie (ze względu na stan córci), ale to mnie nie zraziło. Nie złamałam się nawet wtedy jak położna powiedziała mi, że pewnie nie mam pokarmu, bo jestem po cięciu i mała płacze bo jest głodna. Teraz wiem że pokarm produkowany jest w piersiach już od około 16 tygodnia ciąży. Po cięciu cesarskim może być opóźnione trochę jego napływanie do piersi. Ale to nie znaczy, że go tam nie ma i trzeba dokarmiać.Leżąc jeszcze na sali pooperacyjnej poprosiłam położną by podała mi małą bo chcę ją nakarmić. Jula chętnie zaczęła ssać, najadła się i zasnęła. Pierwsza wspólna noc była ciężka, nie mogłam się ułożyć na niewygodnym łóżku. Rano podczas karmienia Julci strasznie zaczęły mnie boleć brodawki, myślałam że to tak ma być (teraz już wiem że karmienie nie może boleć, po prostu źle przystawiałam Julcię w nocy, za płytko chwytała pierś i dla tego poraniła mi brodawki). Po paru dniach brodawki się wygoiły (smarowałam własnym pokarmem i wietrzyłam oraz pamiętałam o prawidłowym przystawianiu Julci).

Po około dwóch tygodniach powstał jednak inny problem – Julcia co wieczór, mniej więcej o tej samej porze zaczynała przeraźliwie płakać i nie mogłam jej niczym ukoić. Pamiętam jak dzwoniłam do męża (pracował wtedy na noce) i błagałam żeby przywiózł mi butelkę i mleko z pudełka. Powtarzał mi że wszystko się ułoży, że butla ze sztucznym to na prawdę ostateczność, że jestem dzielna i że dam sobie radę. Okazało się, że płakała wtedy z powodu kolki, a ja myślałam oczywiście że płacze z powodu głodu, że z moim pokarmem jest coś nie tak.

Julcie karmiłam 1,5 roku w dzień, a w nocy prawie do trzeciego roku życia.

Julcia miała 4 lata jak urodziłam Elę. Było trochę łatwiej, już coś wiedziałam.

Nie ominęły mnie rady „życzliwej” osoby – „Ela taka niespokojna, nie starcza jej twój pokarm musisz kupić mleko i ją dokarmić” albo „czemu ona tak często chce do piersi , trzeba jej dać herbatkę”. Miała wtedy 6 tygodni i byłyśmy na wakacjach. Wiadomo gorąco , nowe miejsce, ktoś co chwila się nad nią pochylał i zaczepiał. Po prostu była częściej przy piersi, bo chciało jej się pić i musiała odreagować nowe doznania przytulając się do mamusi.

Złamałam się jednak i podałam jej smoczek. Teraz żałuję bo Ela sepleni. Ssała go ponad dwa lata. Pewnie robiła by to dłużej, tylko zaczęła nie wyraźnie mówić i przyszła w nocy „wróżka smoczkowa”, zabrała go dla małych dzieci zostawiając w zamian prezencik :).

Jula wychowała się całkowicie bez smoczka i sądzę że i Eli też by się udało.

Elutka była przy piersi tylko rok. Sama szybko zrezygnowała, miała przecież gumowego pocieszyciela.

Mężunio mój troszkę się pobawił i żeby łatwiej mi było napisać coś tutaj od czasu do czasu, zmienił oprogramowanie na którym ona funkcjonuje.

W najbliższych dniach postaramy się uzupełnić ją o te treści które były na starej stronie i jakoś poukładać na niej wszystko. Dodatkowo zamierzam zacząć pisać tu o tym co się dzieje w moim życiu, tak zawodowym jak i o najważniejszych prywatnych wydarzeniach.

Już teraz zapraszam do subskrybowania i częstszego zaglądania na moją stronę

http://www.goldenline.pl/karolina-saturska